Stowarzyszenie Skrzydła - Centrum Terapii, Sztuki i Integracji zostało zarejestrowane 31.10.2003 r. Od samego początku działalności, stowarzyszenie prowadzi grupę teatralną pod nazwą Teatr trochę Inny. Zespół tworzą osoby niepełnosprawne fizycznie, psychicznie i intelektualnie, wspierane przez innych artystów, terapeutów i wolontariuszy.

Wychodzimy z założenia, że w sztuce nie są ważne względy inne, niż artystyczne. Nie ma zatem znaczenia wygląd, sprawność, poziom IQ, status społeczny czy materialny, tylko to, co aktor ma do przekazania innym. Dotychczas teatr przygotował osiem premier:

  1. „Mały Książę” – spektakl oparty na tekście A. Saint – Exuper’ego
  2. „Bez słów” – na motywach sztuk Samuela Becketta
  3. „Proces 3” – odwołujący się do powieści F. Kafki
  4. „Droga” – performance przygotowany wspólnie z grupą Trisomie 21 z Luksemburga
  5. „Marionetki” – przedstawienie w konwencji teatru ulicznego
  6. „Różowy deszcz” – performance przygotowany wspólnie z grupą Babilonas z Litwy  
  7. „Billy Kaleka” – inspirowany sztuką irlandzkiego dramatopisarza Martina McDonagha pt. "Kaleka z Inishmaan"
  8. „Krótki traktat o wolności” – przedstawienie w konwencji teatru ulicznego

Dobór tak trudnego repertuaru, opartego często na twórczości wybitnych autorów, umożliwia aktorom przekazywanie ważnych dla nich treści, opinii, emocji, o których trudno byłoby im opowiedzieć poza sceną. Bohaterowie beckettowscy walczący o godność i swoje miejsce wśród nas, kafkowski Józef K próbujący wyjść z izolacji i osamotnienia, czy niepełnosprawny Billy szukający spełnienia w miłości; to tematy boleśnie prawdziwe dla, kreujących fikcyjne postacie, realnych aktorów.

Za wszelką cenę unikamy infantylizacji. Od zawsze raziło nas, że niepełnosprawni grają w teatrze role rodem z przedszkolnych inscenizacji. Jakby byli dziećmi, a nie dorosłymi. Często więc funkcjonują zgodnie z utrwalonymi i oswojonymi schematami. I potrafią w nich tkwić przez bardzo długi czas, bo nikt nie oczekuje, żeby poza nie wykraczali. U nas w Teatrze mają szansę zrobić krok w kierunku dojrzałości.

Pracę artystyczną traktujemy bardzo odpowiedzialnie i dojrzale. Nie „bawimy się w teatr”, nie robimy niczego na niby. Nie tworzymy przedstawień jedynie dla znajomych i rodzin aktorów. Organizujemy pokazy w krakowskich teatrach (Groteska, PWST, Teatr Słowa i Tańca), uczestniczymy w międzynarodowych i krajowych festiwalach teatralnych (Międzynarodowe Biennale – Spotkania Teatralne Terapia i Teatr w Łodzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Arteterapia – from the margin to the middle” w Bańskiej Bystrzycy, Normal Festival w Pradze, Międzynarodowy Festiwal Teatrów Wspaniałych w Tczewie, Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych w Krakowie, Krakowskie Spotkania Artystyczne „Gaudium” w Krakowie)

Zajęcia teatralne prowadzone są w nowatorski sposób z wykorzystaniem innowacyjnych metod takich jak Forum Theater, Playback Theater, impro, drama i psychodrama. Rola reżysera i terapeutów, polega przede wszystkim na tworzeniu atmosfery spokoju i bezpieczeństwa. Umożliwia to uczestnikom nie tyle naśladowanie, ile samodzielną twórczość. Z drugiej strony teatr staje się bezpiecznym poligonem, z którego aktorzy przenoszą zdobyte umiejętności do swojego życia. Chodzi o to by ułatwiać im funkcjonowanie, w otaczającym ich świecie. Pomóc rozwiązywać konkretne problemy, z którymi borykają się na co dzień, przerwać zaklęty krąg; dom-ośrodek-dom. Te dwa światy; codziennej egzystencji oraz scenicznej kreacji, są ze sobą nierozerwalnie związane. Im większe poczucie wartości i sensu życia, tym większe możliwości artystyczne i odwrotnie; im większe poczucie sukcesu scenicznego, tym większa aktywność i sprawność w realnym życiu.

Na próbach nie tylko przygotowujemy przedstawienia. Aktorzy uczą się mówić o sobie, nawiązywać kontakty. Podejmują odpowiedzialność za różne działania – proponowanie rozgrzewek ruchowych, zagospodarowanie czasu wolnego między zajęciami (przygotowanie poczęstunku, prezentacja muzyki, dbanie o porządek), akcja informacyjna o spektaklach (roznoszenie ulotek i plakatów), wyszukiwanie ciekawych wydarzeń kulturalnych, które moglibyśmy zobaczyć. Na zajęciach często obecni są studenci, odwiedzają nas wolontariusze i osoby chcące poznać nasz zespół i sposoby pracy. Wprowadziliśmy zwyczaj, że uczestnicy sami przedstawiają się naszym gościom, opowiadają o sobie i teatrze. Dzięki temu rozszerzają swoje sieci społeczne, maleje poczucie osamotnienia i niezrozumienia.

Prowadzony jest na bieżąco blog teatralny, na którym aktorzy zamieszczają swoje wpisy, dzieląc się refleksjami i emocjami, jakie towarzyszyły im podczas udziału w próbach i zajęciach, pokazach i innych działaniach. Ciekawą inicjatywą jest również częste bywanie zespołu w teatrach krakowskich i oglądanie różnych przedstawień; od klasyki operowej po alternatywną awangardę. To nie tylko rozrywka i miłe spędzenie wieczoru. Aktorzy znajdują się wśród innych widzów, istnieją w przestrzeni publicznej. Dyskutują o tym, co zobaczyli, skupiając się na emocjach, zapamiętanych obrazach czy postaciach. Chcemy, by przekonywali się na żywo, jak różnorodny jest teatr, jak wiele środków wykorzystuje i jak wiele pomysłów można zrealizować na scenie.

Jesteśmy przekonani, że prawdziwy proces integracji odbywa się na płaszczyźnie codziennego funkcjonowania. Dlatego nie jesteśmy kolejnym ośrodkiem, który izoluje niepełnosprawnych i daje im chwilowe poczucie bezpieczeństwa. Każda możliwość wyjścia ze środowiska, w którym przebywają na co dzień (a które często nie jest nastawione do nich pozytywnie), jest dla uczestników szansą na poznanie nowego sposobu życia, nauką komunikacji. Z kolei osoby zdrowe mogą doświadczyć tego, że inny sposób zachowania czy ubierania się, nie musi być powodem izolacji, agresji czy też lęku.

Linki związane z Teatrem trochę Innym:

http://www.skrzydla.org.pl

 

http://teatrtrocheinny.blogspot.com/

 

https://www.facebook.com/teatrtrocheinny

 

https://www.youtube.com/channel/UCE3AAL8VaGmPEcLcoK1mvRA

 

Jesteśmy zawsze bardzo blisko człowieka, pracujemy z ludźmi i dla ludzi.